μουνια και μπυρες
Τρίτη, 6 Μαρτίου 2012
Για τη γυναίκα μέσα στα βαμβακερά σεντόνια
Παρασκευή, 17 Φεβρουαρίου 2012
Για τις επόμενες σφαγές
μία ῥοπὴ καὶ ταῦτα πάντα θάνατος διαδέχεται
Άγιος Ιωάννης Δαμασκηνός,ήχος α',νεκρώσιμος ακολουθία
μέσα στο μπολ του τσιμπουκιού
και ρίχνω μεσ’ στην μπύρα
λίγη βότκα παραπάνω
γίνομαι ντόπιος
που μαθαίνει
απ’ όλους τους έρωτες
της περιοχής
γραμμένους
από αρσενική αγανάκτηση
για τα παιχνίδια
στα προαύλια
των παρθεναγωγείων
μια φυσική διόρθωση
του ρυθμού
οι παρατηρήσεις
στο επόμενο
διάστημα
φωνή που προσδοκά
μέλλον κόντρα
στο μέλλον
ακόμα και τώρα
που ο άνθρωπος
καλύπτει τις καταστροφές
λέγοντας
ας έχουμ’ αίμα γερό
για τις επόμενες σφαγές
Β.
Τετάρτη, 8 Φεβρουαρίου 2012
Σάββατο, 21 Ιανουαρίου 2012
Τετάρτη, 4 Ιανουαρίου 2012
Απόσπασμα απ' τους "Εχθρούς της ζωής"
Λίγο πριν ξημερώσει, επέστρεψα σπίτι και ετοιμάστηκα για ύπνο. Φόρεσα μια παλιά ξεθωριασμένη φόρμα, έπλυνα τα δόντια μου, έβρεξα λίγο τα μαλλιά μου… Μερικά απ’ αυτά τα μικροπράγματα που κάνουν όλοι από συνήθεια, είναι φορές που μ’ αρέσουν. Είναι σαν ιεροτελεστία που σε ηρεμεί και σε ετοιμάζει για κάτι οικείο. Ειδικά όταν ακολουθούνται από πράγματα που μ’ ευχαριστούν, όπως το να γράψω ένα καλό ποίημα ή να με πάρει ο ύπνος αμέσως. Ή όταν ακολουθεί εντελώς τίποτα…κι ας είναι αδύνατο το τίποτα. Εντάξει, ας το λέμε τίποτα κι ας είναι ότι θέλει. Εννοώ, ότι αν χρειαστεί να πιάσω κανένα βιβλίο ή να σκεφτώ το αύριο, αυτά τα μικροπράγματα αρχίζουν να μου τη δίνουν στα νεύρα. Τα βρεγμένα μαλλιά μου φέρνουν φαγούρα, η γεύση της οδοντόπαστας με αηδιάζει κλπ. Πρέπει να σηκωθώ απ’ το κρεβάτι, ν’ ανάψω τσιγάρο για να φτιάξω την γεύση μου και να σκουπίσω τα μαλλιά μου. Το ένα φέρνει το άλλο και καταλήγω ν’ ασχολούμαι όλο το βράδυ με μαλακίες ενώ σιγά-σιγά αρχίζω να κουράζομαι, να ‘χω πονοκέφαλο, να πιάνονται οι ωμοπλάτες μου…
Είναι απίστευτο το πόσο εύκολα μπορεί ο άνθρωπος να δημιουργήσει απ’ το μηδέν μια κόλαση για τον εαυτό του. Ας μου υποδείξει κάποιος έναν τρόπο πέρα απ’ το αλκοόλ, που σε βοηθά να αποφεύγεις αυτές τις αβάσταχτες μικροστιγμές που ροκανίζουν το μυαλό και σε οδηγούν στην απόγνωση. Οι ψυχίατροι είναι καλοί για κάποιον που θέλει μιας ώρας κουβέντα για θέματα που δεν μπορεί να συζητήσει με τους φίλους του, αφού η φιλία-συνήθως- δεν τίποτα άλλο πέρα από ατελείωτος χαβαλές και χυδαία υποκρισία. Άπαξ όμως και κλείσεις την πόρτα του ιατρείου φεύγοντας, είσαι πάλι στα ίδια. Κι αν έχεις την ατυχία να πέσεις σε κάποιον πιο μαλάκα από σένα, την έχεις δυο φορές πιο άσχημα. Ξοδεύεις 50-60 ευρώ την εβδομάδα στον δρ. Μαλάκα που σου ‘τυχε και κάνεις το κορόιδο στον ίδιο σου τον εαυτό- α ναι, κάνω ψυχανάλυση, τέρμα οι έγνοιες και τα υπαρξιακά προβλήματα. Αντί να προσπαθώ να πηδήξω την σερβιτόρα θα γίνω ο Σάρτρ. Έχω λύσεις για μένα- ενώ θα μπορούσες να βγάλεις τα ξύδια της εδβομάδας. 2 μπουκάλια βότκα, 40 μπύρες…πάλι δεν θα γαμήσεις την σερβιτόρα κι ούτε λόγος για τον Σαρτρ, αλλά θα κοιμάσαι τις νύχτες ευκολότερα, χωρίς να ‘χεις όλο το βράδυ μάχη με τον φόβο και τη δυστυχία που σου τρώει το κεφάλι και σου χαλάει τη γεύση στο στόμα.
Β.
Κυριακή, 1 Ιανουαρίου 2012
για την αγάπη που ανταλλάσσουμε τις νύχτες
θα ‘θελα
να χρειάζομαι τη ζωή
όπως πριν που άλλαζες
στάσεις
κι άνοιγα τα πόδια μου
σε κάθε σου πόζα
σου χρωστώ
και το ξεχνάω
όταν μου το θυμίζεις
με την ίδια έκφραση
που σου το χρωστούσα
στρίβεις τα μαλλιά σου
καθώς στρίβω ένα
τσιγάρο
ό,τι ακίνδυνο
βρίσκω
στο λέω χωρίς ανθρωπιά:
με νοσηλεύεις
στις πιο στέρεες
στέγες
Ανίατα σε φαντάζομαι
να μου υποβάλλεις
θαύματα
κι ας συνεχίζεις
να ψάχνεις
αίμα παλιό
σε νέες γάζες